Thursday, June 22, 2017

கோவை மெஸ் - வாடா, தம்மடை, ஓட்டு மாவு, பலகாரம்,சிக்கன் சமோசா, காயல்பட்டினம், தூத்துக்குடி

காயல் பட்டினம் :
அறுபடை வீடுகளில் ஒன்றான திருச்செந்தூர் சென்றிருந்தோம்.முருகனின் அருள் பெற்றுவிட்டு திரும்ப வருகையில் தூத்துக்குடி வழியாக மதுரை நோக்கி பயணத்தினை ஆரம்பித்தோம்.
காயல் பட்டினம் :
       திருச்செந்தூரில் இருந்து எட்டு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கிற ஒரு புராதன வரலாற்று ஊரான காயல்பட்டினம் அடைந்தோம்.மிகப்பெரும் வரலாற்று நிகழ்வுகளை கொண்டிருக்கும் இந்த ஊரின் சிறப்புகளை பட்டியலிட்டால் இந்த பதிவு ஒரு வரலாற்று பதிவாகிவிடும் என்பதால் இந்த வரியை இத்தோடு நிறுத்திவிட்டு சாப்பாட்டினை கவனிப்போம்.போன நேரமோ மதிய வேளை வேறு, இருக்கின்ற ஊரோ முஸ்லீம் அன்பர்கள் பெருவாரியாக இருக்கிற ஊர்.எப்படியாவது எங்கேயாவது பிரியாணி ஹோட்டல் இருக்கும், கண்டுபிடித்து சாப்பிட்டு விடலாம் என்றெண்ணி உள்ளூர் ஆட்களிடம் விசாரித்தோம்.அவர்கள் சொன்ன ஒரே கடை ஜம் ஜம் பிரியாணி கடை.

        மெயின் ரோட்டிலேயே இருக்கிறது இந்த கடை.நாங்கள் சென்றிருந்த போது கடையில் எல்லாம் காலியாகி இருந்தது.மதியம் நான்கு மணிக்கும் மேலாகி இருந்ததால் அனைத்தும் காலி.ஆனால் சுடச்சுட சமோசா போட்டு கொண்டிருந்தனர்.மாலை நேரம் ஆகிவிட்டதால் இதையே சாப்பிட்டு விட்டு இப்போதைக்கு பசியை கட்டுப்படுத்துவோம் என்று சமோசா ஆர்டர் செய்தோம்.சிக்கன் சமோசாவா…வெஜ் சமோசாவா என்று கேட்க, ஓ…சிக்கன்ல  இருக்கா என்று கேட்டபடியே சிக்கன் சமோசாவையே ஆர்டர் செய்தோம்.


          சுடச்சுட ஒரு பிளேட்டில் சமோசாக்களை கொண்டு வந்து வைக்க, ஒட்டு மொத்தோரின் ஒவ்வொரு கைகளும் நீண்டு தட்டை உடனடியாக காலி செய்தது.சுடச்சுடச் சிக்கன் சமோசா மணத்தோடு நல்ல ருசியைத்தர, பாகுபாடின்றி இறங்கியது வயிற்றுக்குள்..காலியாகிப் போன தட்டைக்கண்டு மீண்டும் கடைக்காரர் நிரப்பி வைக்க, முதல் ரவுண்ட் முடித்து அடுத்த ரவுண்டுக்கு தயாராகி இருந்தனர் நம்மாட்கள்.முதல் ரவுண்டைப்போலவே இப்பொழுதும் சீக்கிரம் காலியாகிப்போனது தட்டு..இப்படி அப்படி ஒரு சில ரவுண்டுகள் போனதும் கைகளை கழுவ ஆரம்பித்து அக்கடா என்று உட்கார ஆரம்பித்தனர்.
        சும்மா இருக்கையில் கடைக்காரரிடம் விசாரிக்கையில் அப்பொழுது தான் காயல் பட்டினத்தில் ஃபேமஸ், வாடா, தம்மடை, ஓட்டு மாவு, பட்டர் பிஸ்கட் இப்படி  நிறைய ஸ்னேக்ஸ் வகைகள் இருக்கின்றன என தெரிந்து கொண்டோம்,வாடா எனப்படும் பேரைக் கேட்டவுடன் ஆச்சரியப் பட்டோம்.வாடா எங்கு கிடைக்கும் என்று கேட்கையில், பீச் பக்கம் போங்க, நிறைய முஸ்லீம் பெண்மணிகள் விற்க ஆரம்பித்து இருப்பார்கள் என சொல்லி அனுப்பினார்கள்.அடுத்த சில நிமிடங்களில் பீச்சினை அடைந்தோம்.ஆட்கள் அதிகமற்ற கடற்கரை.உள்ளூர் மக்கள் மட்டும் கொண்டாடும் பீச் ஆக இருக்கிறது.ஆங்காங்கே ஒரு சிலர் மட்டும் பீச்சில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.கடை போடும் மும்முரத்தில் ஒரு சிலர் இருந்தனர். நாங்களும் கொஞ்ச நேரம் பீச்சில் விளையாடிவிட்டு வருகையில் கறிக் கஞ்சியுடன் வாடா விற்பனை ஆகிக்கொண்டிருந்தது.



                   வாடா மட்டும் எங்களை கவர்ந்த படியால் அதை வாங்கி ருசிக்க ஆரம்பித்தோம்.இதன் வடிவமே வித்தியாசமாக இருக்கிறது,பறக்கும் தட்டு போல் மேல் பக்கம் உருண்டையாகவும், அடிப்பக்கம் தட்டையாகவும் இருக்கிறது.அரிசிமாவு மற்றும் தேங்காய்த்துருவல் கொண்டு இந்த வாடா தயாரிக்கப்படுகிறது.இதனுள் வைக்கப்படும் பூரணம் இங்கு அடக்கம் என்று சொல்கின்றனர்.வெஜ் அடக்கம் தான் இங்கே கிடைக்கிறது.வெங்காயம் மற்றும் ஒரு சில காய்கறிகள், மிளகாய், மஞ்சள் தூள் உப்பு சேர்த்து நன்கு வதக்கி இந்த அடக்கம் செய்கின்றனர்.இதை அரிசி மாவினுள் வைத்து அடக்கம் செய்து எண்ணையில் பொரித்து தருகின்றனர், வாடா  ஆக…..
                  ருசி கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருக்கிறது.அரிசிமாவு எண்ணையில் பொரிந்ததும் கொஞ்சம் கெட்டிப்பட்டு,மொறு மொறுவாகிறது. உள்ளே இருக்கும் அடக்கம் சாஃப்டாக இருக்கிறது.சாப்பிடும் போது இது ஒரு தனிச்சுவையைத் தருகிறது.முதல் முறை சாப்பிடுவதால் என்னவோ அதிகம் இதன் சுவை பழக்கப்படவில்லை.கொஞ்சம் கெட்டித்தன்மை இருக்கிறது.
                அந்த ஊர் மக்கள் விரும்பி சாப்பிடும் உணவுப்பண்டமாக இந்த வாடா இருக்கிறது.நோன்புக்கஞ்சி அல்லது கறிக்கஞ்சியுடன் இதை சேர்த்து விற்கின்றனர்.விலை பத்து ரூபாய் ஆக இருக்கிறது.இதனை ருசி பார்த்து விட்ட படியால் அடுத்து தம்மடையை நோக்கி நகர ஆரம்பித்தோம்…
தொடரும் போடுவோம்….

நேசங்களுடன்

ஜீவானந்தம்
இன்னும் கொஞ்சம்...

Friday, June 2, 2017

கோவை மெஸ் - ஹோட்டல் அன்னவாசல், உடுமலைப்பேட்டை

                         சமீபத்துல உடுமலை போயிருந்தேன்.எப்பவும் போல மதிய வேளைக்கு நல்ல ஹோட்டலை தேடும் போது, அந்த ஊருக்கு அடிக்கடி வந்துட்டு போயிட்டு இருக்கும் நண்பரை போனில் பிடிச்சேன்.அன்னவாசல் போங்க, நல்லாயிருக்கும் என்றார்.அட்ரஸ் கேட்டு அன்னவாசல் ஹோட்டலை அடைந்துவிட்டோம்.நிறைய கார்கள்  அந்த தெருவில் நின்று கொண்டிருக்க, நாங்களும் ஒரு ஓரமாய் நிறுத்திவிட்டு ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தோம்.

                                 ஹோட்டல் பழசாகிக் கொண்டிருக்கிறது  என்கிற அறிகுறி உள்ளே நுழையும் போதே தெரிந்தது.ஹோட்டல் பராமரிப்பு குறைவாக இருக்கிறது என்பது பார்த்தவுடன் புரிந்து போனது.வித்தியாசமான முறையில் அமைக்கப்பட்டிருந்த கண்ணாடி பார்ட்டிசன் அந்த சூழ்நிலையிலும் மிக அழகாய்த் தெரிந்தது.
                            
                            மூங்கிலால் சூழப்பட்ட காற்றோட்டமான அறைகள் இருக்க, உள்ளே ஏசியில் வந்து அமருமாரு சர்வர் சொல்ல, ஏசி ஹாலுக்குள் நுழைந்தோம்.நான்கு டேபிள்கள் போடப்பட்டிருந்தன.காலியானதில் அமர்ந்தோம்.வேகமாய் வந்து உபசரித்த சர்வர் இருப்பதை மட்டும் ஒப்பித்தார்.
பிளைன் பிரியாணியுடன், மட்டன் தொக்கும், மட்டன் ஃப்ரையும் சொல்ல, சில பல நிமிடங்களில் வந்து சேர்ந்தது.
                 பிரியாணியில் இருந்து பிரித்தெடுத்த சாதம் பிளை பிரியாணி எனப்படுகிறது. அனேகமாக கேள்வி பதில் ரெடின்னு நினைக்கிறேன்.
                             நன்றாகவே இருந்தது, சின்ன சின்ன சீரக சம்பாவில் செய்யப்பட்டு, அளவான காரத்துடன், மிதமான மசாலாவுடன் சாப்பிட சுவையாக இருந்தது.அடுத்து வந்த மட்டன் தொக்கு செம.மைய அரைத்த மசாலாவுடன் சின்ன சின்ன எலும்பில்லாத மட்டன் துண்டுகள் நன்றாக வெந்து, தேங்காய் மசாலாவுடன் சேர்ந்து சுவையை கூட்டியது, நல்ல அளவான காரமும் உப்பும் மட்டனின் மணமும் ஒன்று சேர்ந்து சுவையை அதிகரித்தது.
               கைவிரலில் ஒட்டியிருக்கும் மசாலாவை நன்கு சூப்பும் படி சுவை அமைந்திருந்தது.அது போலவே மட்டன் ஃப்ரையும் செம மாஸ். கொஞ்சம் பிரியாணி சாதத்துடன் கொஞ்சம் மட்டன் தொக்கினை தொட்டுக்கொண்டு சாப்பிட சத்தமில்லாமல் காலியாகி கொண்டு இருந்தது.மட்டன் கொத்துக்கறி தொக்கும், மட்டன் ஃப்ரையும் செம டேஸ்ட்.
                      ஆனால் அளவு மிக குறைந்த அளவே இருக்கிறது.150 கிராம் கூட இருக்காது என நினைக்கிறேன்.டேஸ்ட் மட்டும் செமயாக இருக்கிறது.
                      சில்லி சிக்கனும் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது.பஞ்சு போல் எலும்பில்லாமல் மிகவும் டேஸ்டியாக இருக்கிறது.குஸ்கா சாப்பிட்டவுடன் கொஞ்சம் அரிசி சாதம் வாங்கிக்கொண்டு ரசம் சேர்த்தால் ரசம் சூப்பர் டூப்பர் டேஸ்ட்.தக்காளி ரசத்துடன் கொஞ்சம் மட்டன் எலும்புகள் சேர்த்து செய்திருக்கிறார்கள்.மணமும் சுவையும் சூப்பர்.ரசத்தினை வேண்டுமளவிற்கு சாதத்தில் ஊற்றி பிசைந்து சாப்பிட்டும், கையை குழி ஆக்கி அதில் ஊற்றியும் சாப்பிட்டதில் வயிறு நிறைந்து போனது.அடுத்து கெட்டித்தயிரில் சாதம் பிசைந்து கொஞ்சம் மட்டன் தொக்கினை தொட்டுக்கொண்டு சாப்பிட செம டேஸ்ட்...
     நன்கு திருப்தியாய் சாப்பிட்டு கை கழுவி உட்கார்ந்தோம்..சாப்பிட்டதற்குண்டான பில் மட்டும் திருப்தியை தரவில்லை.விலை சற்றே கொஞ்சம் அதிகம்.அந்த ஊரில் விலை அதிகம் என்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.மட்டன் அளவுகள் மிக குறைவாகத் இருக்கின்றன.150 கிராம் இருக்குமா என்பது சந்தேகமே.டேஸ்ட் நன்றாக இருக்கிறது.ஆனால் விலை மட்டும் மிக அதிகமாக இருக்கிறது.சர்வீஸ் என்பது முதல் முறை வைக்கும் போது மட்டும் நன்றாக இருக்கிறது.அதற்கப்புறம் கேட்டு கேட்டு சாப்பிட வேண்டி இருக்கிறது.

இந்த ஹோட்டலில் மட்டன் கொத்துக்கறி தொக்கு மற்றும் ரசம் சூப்பர்.ரசம் சான்சே இல்லை.எலும்பு போட்ட ரசம் நன்றாக இருக்கிறது.
அந்தப்பக்கம் போனிங்கன்னா ரசத்துக்காக போகலாம்.ஏன்னா ரசத்துக்கு மட்டும் தான் விலை இல்லை.
செம டேஸ்ட்....விலையைப் பத்தி கவலைப்படாதவங்க தாராளமா போகலாம்.

நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்



இன்னும் கொஞ்சம்...

Friday, May 26, 2017

கோவை மெஸ் - ராகி களியும், கருவாட்டுக்குழம்பும், ஹோட்டல் அத்தம்மா, கோவை

                 பசி நேரம்...வடகோவை ரயில்வே ஸ்டேசன்.டாடாபாத் வருகிற வழி… பச்சை பசேல் என்கிற போர்டு கண்ணையும் வயிற்றையும் ஈர்த்தது.ஹோட்டல் பெயரும் வித்தியாசமாக இருக்கவே உள்ளே நுழைந்தோம். 

      சின்ன கடைதான். சுவற்றின் இருபுறமும் சின்ன பலகை வைத்து டைனிங் டேபிளாக மாற்றியிருந்தனர்.நின்று கொண்டு தான் சாப்பிட முடியும்.தொங்கிக்கொண்டிருந்த கருப்பு போர்டுகளில் விலைகளுடன் மெனுக்கள் ஊஞ்சல் ஆடிக்கொண்டிருந்தன.அதில் ராகி களியும் கருவாட்டு குழம்பும் ஈர்த்தன.



                   கடை உரிமையாளரிடன் பேச்சு கொடுத்தபடியே ராகி களி ஆர்டர் செய்தோம். பசுமையான வாழை இலையில் கைக்கு அடங்காத ஒரு ராகி களி உருண்டை வைத்து, கருவாட்டு குழம்பை ஊத்திகிங்க என்று ஒரு பெரிய குண்டாவை உள்ளிருந்து எடுத்து வைத்தார்.கரண்டி எடுத்து குழம்பை கலக்கியதில் நெத்திலி கருவாடுகள் மசாலாவுடன் நீந்திக்கொண்டிருக்க, அலேக்காய் குழம்புடன் இரண்டு நெத்திலி கருவாட்டை எடுத்து களி உருண்டை மேல் ஊற்ற குழம்பாபிசேகம் ஆனது.



                 களியின் ஓரமாய் ஒரு விள்ளலை பிய்த்து குழம்போடு பிசைந்து உருட்டி, வாயில் வைத்தால் கருவாட்டுக் குழம்பின் மணத்துடனும் மிக்க ருசியுடனும் உள்ளே இறங்கியது.கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கனத்த உருண்டை கருவாட்டு குழம்போடு கரைந்து கொண்டிருந்தது.அது பாட்டுக்கு வயிற்றுக்குள் இறங்கிக்கொண்டிருந்தது.நெத்திலி மீனின் சுவையும் நன்றாகவே இருந்தது. பாதி களி உருண்டைதான் சாப்பிட்டிருப்போம்…அதற்குள் கடைக்காரரின் குரல்….இந்தாங்க…சிக்கன் குழம்பு ஊத்திக்குங்க என்று இன்னொரு குண்டாவினை எடுத்து வைத்தார்….அரைத்த வைக்கப்பட்ட சிக்கன் குழம்பு நன்றாக இருந்தாலும், கருவாட்டுக்குழம்புக்கு ஈடாக வில்லை.சிக்கன் குழம்பினை சிறிதளவு டேஸ்ட் பண்ணிவிட்டு, மீண்டும் பழைய குண்டாவிற்கே திரும்பினோம்.களி உருண்டை காணாமல் போகும் வரைக்கும், கருவாட்டுக்குழம்பை ஊற்றி ஊற்றி சாப்பிட்டோம்.
                  இன்னொரு களி உருண்டை சாப்பிட சத்தியமாய் வயிற்றில் இடமில்லை,முழுவதும் கருவாட்டுக்குழம்பால் நிரம்பியிருந்தது.வயிறும் மனசும் நிறைய பெரும் ஏப்பத்துடன் வெளிவந்தோம்.
                  நிறைய வெரைட்டிகள் மெனுகார்டில் இருக்கின்றன.மிக குறைந்த அளவே தயாரிக்கப்படுகின்றன.கடை ஆரம்பித்து மூன்று மாதங்கள் ஆகிறதாம்,கோவையில் முதல் களி உருண்டை ஹோட்டல் இதுதான்.களி உருண்டை பெங்களூர் தள்ளுவண்டிகளில் நிறைய சாப்பிட்டு இருக்கிறேன்.அங்கு முத்தா என்பார்கள்.பெரும்பாலான ஹோட்டல்களில் களி கிடைக்காது.தள்ளுவண்டிதான்.கூட கோழிக்குழம்பினை ஊற்றுவார்கள்.செம டேஸ்டாக இருக்கும்.
           கோவையில் முதன் முதலாய் இங்கு ஆரம்பித்து இருக்கிறார்கள்.சின்ன கடைதான்.இடவசதி நெருக்கடி கண்டிப்பாய் இருக்கும்.ஆனால் மிக்க சுகாதாரமாக இருக்கிறது.டேஸ்டாகவும் இருக்கிறது.
கடை உரிமையாளர் பெயர் சீனிவாசன் என்றார், சொந்த வீட்டிலேயே ஹோட்டல் ஆரம்பித்து இருக்கிறார்.சுகாதாரமாகவும் சுத்தமாகவும் விலை குறைவாகவும் இருக்கிறது.
இளநீர் சர்பத்
இந்த கடைக்கு பக்கத்திலேயே சில்லுனு இளநீர் சர்பத் கிடைக்கும்.இளநீரை வெட்டி ஒரு பாத்திரத்தில் ஊற்றி, உள்ளே இருக்கிற வழுக்கையையும் வழிச்சி போட்டு, நன்னாரி சர்பத்தினை ஊற்றி, உடைச்ச ஐஸ்கட்டிகளை நிறைய போட்டு, சப்ஜா விதைகளை போட்டு, ஒரு லெமனை பிழிந்து, ஒரு ஆத்து ஆத்தி இரண்டு கண்ணாடி டம்ளர்களில் ஊற்றி கொடுப்பாரு பாருங்க, அவ்ளோ டேஸ்ட்....
இளநீர் சர்பத்தின் விலை ரூ 60.


நேசங்களுடன்

ஜீவானந்தம்.
இன்னும் கொஞ்சம்...

Thursday, May 4, 2017

அனுபவம் - விபத்து

                 விடுமுறையை கழி(ளி)ப்பதற்காகவும் முருகனின் அருள் பெறுவதற்காகவும் கரூரில் இருந்து திருச்செந்தூர் கிளம்பினோம்.குட்டி சுட்டீஸ்களுடன் பெற்றோருடன் உடன்பிறந்தோர் உறவுகளுடன் சுவராஸ்யமாய் ஆரம்பித்தது எங்கள் பயணம்.எப்பவும் போல ஸ்கார்பியோவை மிதமான வேகத்தில் செலுத்திக்கொண்டு இன்றைய வருடத்தின் இனிய பாடல்களை கேட்டபடியே மதுரையை நோக்கி நெடுஞ்சாலையில் விரைந்து கொண்டிருந்தோம்.
                மதுரைக்கு அருகில் வந்த போது வண்டியில் இருந்து ஒரு சத்தம் கேட்டபடி இருக்க, ஓரிடத்தில் நிறுத்தி வண்டியை சுற்றும் முற்றும் பார்த்து எங்கிருந்து வருகிறது என்று பார்த்ததில் எதுவும் புலப்படவில்லை.மீண்டும் வண்டியை ஸ்டார்ட் பண்ணி அங்கிருந்து கிளம்பினோம்.
                வண்டி எப்பவும் போல 110 / 120 கிமீ வேகத்தில் சென்று கொண்டு இருக்கிறது.மீண்டும் அதே சத்தம் வேகமாய் கேட்கிறது.டயரில் தான் ஏதாவது பிரச்சினையோ, இல்லை அருகில் உள்ள டயர் மேட் உரசுகிறதா என்றும் பேசிக்கொண்டு விரைந்து கொண்டிருக்கிறோம்.இருள் சூழ ஆரம்பித்து விட்டது.
            மென் விளக்கை போட்டு விட்டு விரைந்து கொண்டிருக்கிறோம், சப்தம் மட்டும் நின்றிருக்க வில்லை.மதுரை தாண்டி விருது நகர் அருகே ஒரு பெட்ரோல் பங்கில் நிறுத்தி காரின் டயரினை செக் செய்கிறேன்.டயர் மேட் தான் பிரச்சினை போல என்று நினைத்து டயல் மேட்டை பார்த்தால் அது தான் பிராபளம் போல தெரிகிறது.அதனை ஒழுங்கு படுத்தி விட்டு திருப்தியாய் கிளம்புகிறோம்.
                கொஞ்ச தூரம் தான் மீண்டும் அதே சப்தம்.
சரி..ஊருக்கு சென்று விட்டு அங்கு பார்த்து கொள்ளலாம் என்ற படி வண்டியை செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறேன்.சாத்தூர், கோவில் பட்டி தாண்டி வந்து கொண்டிருக்கிறோம் கூடவே சத்தத்துடனும்.
            நெடுஞ்சாலையில் உள்ள ஒரு மோட்டலில் டீ சாப்பிடுவதற்காக வண்டியை ஓரங்கட்டுகிறோம்.அப்பொழுதும் சந்தேகத்திற்காக ஒரு முறை டயரினை செக் செய்கிறேன்.அப்பொழுதும் புலப்படவில்லை.டீ சாப்பிட்டு விட்டு கிளம்புகிறோம் அங்கிருந்து.மீண்டும் அதே சத்தம்.இனி காலையில்தான் செக் பண்ண முடியும் முதலில் ஊர் போய் சேருவோம் என்றபடி அங்கிருந்து கிளம்புகிறோம்.
                 வண்டி எப்பவும் போல 120 ல் செல்கிறது.திருநெல்வேலி க்கு இன்னும் 30 கிலோமீட்டர் என அறிவிப்பு போர்டு காட்டுகிறது.அருகில் இன்னும் சில கிலோமீட்டர்களில் கயத்தாறு எனும் மாபெரும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்ற இடம் வரப்போகிறது..அதைப்பற்றி பேசிக்கொண்டு வருகிறோம்.டோல்கேட் வருகிறது.அதில் பணத்தை செலுத்தி விட்டு ஒரு சில மீட்டர்கள் நகர்ந்திருப்போம்.வண்டி 20 கிமீ வேகத்தில் இரண்டு வேகத்தடை தாண்டி நகர்ந்த பொழுது டொம் என சத்தம்.
                வண்டி அப்படியே ஒரு பக்கமாய் சாய்ந்து டயர் கழண்டு வண்டியின் ஆங்கிள் தார்ரோட்டில் இழுத்தபடி செல்கிறது.வண்டிக்குள் இருந்தவர்கள் அனைவரும் ஒரு சேர கத்துகிறார்கள்.வண்டியை உடனே நிறுத்தி இறங்கி பார்த்தால் டயர் தனியாய் கிடக்கிறது.நவீன வண்டி குடை சாய்ந்து கிடக்கிறது..
             வண்டியிலிருந்து அனைவரும் இறங்கி நின்று வேடிக்கை பார்க்கிறோம், கூடவே டோல்கேட்டில் உள்ளவர்கள், அருகில் உள்ள கடையில் இருந்தவர்கள் என அனைவரும் வேடிக்கை பார்க்கிறோம்.
கரகாட்டக்காரன் படத்திற்கு அப்புறம் நம்ம வண்டிதான் டயர் கழண்டு ஓடியிருக்கிறது என்று சொல்லிவிட்டு அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு ஆயத்தமானோம்.டயரில் உள்ள அத்தனை நட்டுகளும் கழண்டு வருகிற வழியிலே விழுந்து விட்டிருக்கிறது.இப்பொழுது நட்டுகள் கூட இல்லை.முதலில் வண்டியை ஜாக்கி வைத்து தூக்குவோம் என்று சொல்லிவிட்டு ஜாக்கி வைக்கிறோம்.அதற்குள் ஒருவர் உதவிக்கு வந்தார்.இன்னொருவர் டோல்கேட் தாண்டி சென்றவர் தனது காரினை நிறுத்திவிட்டு அவரும் உதவிக்கு வந்தார்.மூவரும் சேர்ந்து வண்டியை தூக்குவதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.
       வண்டியின் டயர் பஞ்சர் ஆகியிருந்தால் ஜாக்கி வைக்க ஏதுவாக இருக்கும்.ஆனால் டயர் கழண்டு வெளியே வந்து விட்டதால் தரையை தொட்டுவிட்ட ஆங்கிளை தூக்க ஜாக்கி வைக்க முடியவில்லை.காரில் வந்தவர் அவருடைய ஜாக்கியை கொண்டு வந்தார்.இன்னொருவர் அவருடைய லாரியில் இருந்து பலகை கொண்டு வந்தார்.நான் வேலையினூடே அவரிடம் கேட்கிறேன்.எங்க இருந்து வருகிறீர் கன்னடமா என்று?, ஏனெனில் தமிழை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் உச்சரிக்கிறார்.இல்லை கன்னியாகுமரி என்று.அப்பொழுது தான் ஞாபகம் வந்தது.மலையாளம் கலந்த தமிழை அப்படித்தானே பேசுவார்கள் என்று.வண்டி எங்கே என்று கேட்டதற்கு, அதோ டோல்கேட்ல நிற்குது பாருங்க, வேகத்தடை ஏறும் போது ஸ்பிரிங் கட்டாகி விட்டது.அதனால் அங்கேயே நிறுத்தி விட்டேன்.ஒரு லேனை குளோஸ் பண்ணி வைத்து இருக்கிறார்கள்.இனி ரெடியானதுக்கு அப்புறம் தான் கிளம்பனும் என்று சொல்லியபடி எங்கள் வண்டியின் ஜாக்கி வைப்பதற்கு ஆயத்தமாகினார்.
                 நட்டுகள் இல்லாததால் மற்ற டயர்களில் இருந்து ஒவ்வொரு நட்டை மட்டும் கழட்டி இந்த டயருக்கு மாட்டினோம்.
மொத்தம் மூன்று நட்டுகளில் டயரை மாட்டிவிட்டு, ஒரு வழியாய் வண்டியை சரி செய்து விட்டோம்.டயர் மாட்டி விட்டு, உதவி செய்தவரின் பெயரை கேட்க, மோஷாக் என்று சொல்ல, நாங்கள் அனைவரும் ஒருமித்த நன்றியை சொல்ல, புன்னகையுடன் அவரும் பதில் சொல்லி விட்டு கிளம்பினார்.பிறகு லாரி ட்ரைவர் அவரிடமும் நன்றி உரைத்து விட்டு கிளம்பினோம்.
                 எப்பவும் வெகு வேகமாய் செல்லும் எங்கள் சிங்கம் முதல் முறையாய் பாதுகாப்பிற்காய் 60 கி மி வேகத்தில் கிளம்பினோம்.வண்டியில் இருந்து சத்தம் வருவது நின்று இருந்தது, ஆனால எங்களிடம் இருந்து பயமும் படபடப்பும் இன்னமும் இருந்து கொண்டிருந்தது.ஒரு மணி நேரத்தில் அடைய வேண்டிய தூரத்தை இருமடங்கின் நேரத்தில் அடைந்தோம்.வரும் வழியில் இரவு இன்னும் முழுமையாகிருந்தது.திருச்செந்தூர் தமிழ்நாடு ஓட்டலை அடைந்து ரூமில் அடைய மணி 12.20 ஆகியிருந்தது.முருகனின் அருள் பெற காலை வரை நேரம் இருப்பதால் வந்த அலுப்பிற்கு வெகு வேகமாய் உறங்க ஆரம்பித்தோம்…



நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்.

இன்னும் கொஞ்சம்...

Tuesday, April 18, 2017

கரம் - 28

பார்த்தது:
யு டர்ன்( U TURN) - கன்னடம்



ரொம்ப சிம்பிளான கதை.ஆனா படம் பார்க்க பார்க்க விறுவிறுப்பு. திரில்லர் வகையை சேர்ந்த ரகம்.எதார்த்தமான நடிப்பு, இயல்பான காட்சிகள் என ரசிக்க வைக்கிறது.திரைக்கதை சலிக்க வைக்காமல் அடுத்தடுத்து திருப்பங்களை தருகிறது.சாலை விதிமுறைகளை மீறும் நபரால் பாதிக்கப்படும் ஒரு பெண்ணின் பழிவாங்கல் கதை.கதாநாயகியை பார்த்தால் ஒரு சாயல்ல திவ்யா மாதிரி இருக்காங்க.பாடல்கள் இல்லாத படம்.


KILLING VEERAPPAN - கன்னடம்.

                       செம மொக்கையான படம்.படத்துல ஆனா ஊனா மியூசிக் பேக்ரவுண்ட்ல ம்யூட் ஆயிடறாங்க.சிவராஜ்குமார் எப்பபாரு ஏதோ ஒண்ணை குடிச்சிட்டே இருக்காரு.
ஸ்டைலாமாம்...விறுவிறுப்புன்னு மருந்துக்கு கூட இல்ல.வில்லனை பிடிக்கனும்னா ஹீரோ நல்ல வியூகத்தை காட்டி நம்மளை பரபரபாக்கனும்.ஆனா இதுல எல்லாமே செம மொக்கை.காட்டுல கதை நடக்குறதால் அப்பப்ப ரெண்டு மூணு யானை, ரெண்டு பாம்பை காட்டறாங்க அவ்ளோதான்.கொஞ்சம் கூட இன்ட்ரஸ்டிங்ஐ ஏற்படுத்தாத படம்.இதுல இயக்கம் ராம்கோபால்வர்மா..வாம்...நாசமா போச்சி..

பத்து வருசம் முன்னாடி அதர்மம் அப்படின்னு முரளி நடிச்ச படம் வந்தது.அப்பவே அந்த படம் பார்க்க செமயா இருக்கும்.அது எவ்ளோ மேல்.

நடந்தவை :
                              கோவை அண்ணாசிலை கொடிசியாவில் இருந்து காந்திபுரம் செல்ல ஓலா புக் பண்ணினேன்.கரெக்டா மூணு நிமிசத்துல என்னோட லொகேஷனுக்கு வண்டி வந்திடுச்சு.ட்ரைவர் கூப்பிடறதுக்கு முன்னாடியே நான் அவரோட நம்பர்க்கு ட்ரை பண்ணேன்.லைன் கிடைக்கல.ஆனா அவரு ஓலா நம்பரான சென்னை கோடுடன் கூடிய நம்பர்ல இருந்து கூப்பிட்டாங்க.நானும் பக்கத்தில தான் இருந்ததால் இருக்குற இடத்தை சொல்லி, வண்டியை கண்டுபிடிச்சு ஏறிட்டேன்.
OTP பாஸ்வேர்டு சொல்லவும் வண்டி கிளம்பியது.ஏறின இடத்தில் இருந்து காந்திபுரம் வரைக்கும் என்னோட போன்லயும், இன்னொரு ஜியோ போன்லயும் பேசிகிட்டே வந்தேன்.ஊர்ல இருந்து வந்திருக்கிற என் அம்மாவை ரிசீவ் பண்றதுக்காக, அவங்க இறங்க வேண்டிய இடம், மற்றும் அட்ரஸ் சொல்லிட்டு வந்தேன்.

ஐந்து நிமிசத்துக்குள் காந்திபுரம் மேம்பாலம் வந்துட்டோம்.அன்னபூர்ணா ஹோட்டல் முன்னாடி நிற்க சொல்லியிருந்த அம்மாவும், அண்ணனும் பக்கத்துல இருந்த ஆவின் டீக்கடையில் டீ குடிச்சிட்டு இருந்தாங்க.நான் எதுக்கு வண்டியோட வெயிட் பண்ணனும்னுட்டு வண்டி ட்ரிப்ஐ குளோஸ் பண்ண சொல்லிட்டேன்.பில் தொகை ஓலா மணியில் இருந்து ஆட்டோமேடிக்கா அமெளண்ட் கழிந்திடும்.நானும் அவசர கதியில் இறங்கிட்டேன்.
                       ஆவின் கடையில் நானும் ஒரு டீ சொல்லிட்டு அவங்ககூட பேசிட்டு இருந்தேன்.டீ குடிச்சு முடிச்சதும் மீண்டும் ஓலா புக் பண்ணேன்.வண்டி வந்துச்சு.ஏறி கவுண்டம்பாளையம் போகனும்னு சொல்றோம்.சரின்னு சொல்லிட்டு வண்டியை இடது பக்கம் ஓட்டிட்டு போறாரு..காந்திபுரம் சிக்னல்ல வண்டி நிக்குது.அப்போதான் பார்க்குறேன் என்னோட ஜியோ போனை காணோம்னு.அதுவரைக்கும் போன் இல்லாமல் இருப்பதை கவனிக்கல.யோசிச்சு பார்த்ததில் முன்ன வந்த வண்டியில் விட்டுட்டேன் என்கிற எண்ணம் வரவும், என் ஜியோ நம்பருக்கு டயல் பண்றேன்.போன் சுவிட்ச் ஆப்.எவனோ அமுத்திட்டான் என்கிற எண்ணம் உடனடி வந்து போனது.உடனே முன்னே வந்த ஓலா வண்டி ட்ரைவர்க்கு போன் அடிச்சேன்.அவரு கிட்ட என் போனை உங்க வண்டில மிஸ் பண்ணிட்டேன்னு சொல்லவும், அவரு உடனே ஆமாங்க இங்க தான் இருக்குன்னு சொல்லிட்டாரு (ஏதோ ஒரு ஞாபகத்தில் ). உடனே நான் ஏன் போன் சுவிட்ச் ஆப்ல இருக்குன்னு கேட்கவும்,நான்தான் போன்ஐ ஆப் பண்ணிட்டேன்னு சொல்றாரு.ஏன்னு கேட்டா கால் வரும்ல அதான் அப்படின்னு சொல்றாப்ல.ஏங்க, போனைத் தொலைச்சவன் போன் பண்ணி கேட்டா, கொடுக்குறதுக்கு ஈசியா இருக்கும்ல என கேட்டதுக்கு பதிலை காணோம்.உடனே எனக்கு செம கோபம்.இப்ப எங்க இருக்கீங்கன்னு கேட்க, சரவணம்பட்டி போயிட்டு இருக்கேன்னு சொல்ல, இருங்க, நான் வரேனு சொல்ல, காரில் கஸ்டமர் இருக்காருன்னு அவர் சொல்ல, நான் ஒரு ஆளை அனுப்பறேன் அவருகிட்ட மொபைல குடுங்கன்னு சொல்லவும் சரிங்கன்னு சொல்ல, கூட நான் ஏங்க, உங்க வண்டில கஸ்டமர் ஒரு பொருளை விட்டுட்டு போனா, அதை பத்திரமா எடுத்து தருவீங்கன்னு பார்த்தா, நீங்க போனை ஆஃப் பண்ணிட்டு எடுத்துகிட்டு போறீங்களே இது நல்லாவா இருக்கு என கேட்டு விட்டு, சரவணம்பட்டி செக்போஸ்ட் பக்கத்துல நம்ம ஆளு ஒருத்தரு இருக்காப்ல.உடனடியா அவருக்கு போன் போட்டு, ட்ரைவர் நம்பரும், வண்டி நம்பரும் கொடுத்து உடனே போன் பண்ணி மொபைலை வாங்குன்னு சொல்லவும், அவரு குரு அமுதாஸ் ஹோட்டல் அருகே வண்டியை நிறுத்தி மொபைல வாங்கிட்டு எனக்கு போன் பண்ணாப்ல..அண்ணா..வாங்கிட்டேன் என சொல்லவும்.
மனம் திருப்தி அடைந்தது.
வண்டியில் தெரியாமல் விட்டுவிட்ட பொருளை திருப்பிக்கொடுப்பதை விட்டுவிட்டு, அபகரிக்க முயல்வது எவ்வகையில் நியாயம்.


நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்
இன்னும் கொஞ்சம்...

Thursday, April 6, 2017

கோவை மெஸ் - ஜே பி ரெஸ்டாரண்ட் (JB restaurant ),பொன்மேனி, மதுரை - 16

                  கேரளா போய்ட்டு ரிடர்ன் தமிழ்நாட்டு பார்டர் வழியாய் நாகர்கோவில், திருநெல்வேலி, மதுரை வந்தபோது மழை தூற ஆரம்பித்தது. இரவும் கவிழ்ந்திருக்க, பசியை உணர ஆரம்பித்தது வயிறும் மனமும்.சாப்பிடுவதற்கான ஹோட்டலை அருகிலேயே தேர்ந்தெடுப்போம் என்றெண்ணி மதுரையில் உள்ள நண்பர் பிரகாஷை அழைக்க, அவரோ நானும் பக்கத்தில் தான் இருக்கிறேன், வந்துவிடுகிறேன் என்று சொல்ல, அவருக்காக காத்திருந்தோம்.கடைவீதியில் மதுரை மண்ணின் அம்மணிகள் அந்த மழை நேரத்தில் தென்றலாய் வீச மனம் குளிர் எடுக்க ஆரம்பிக்க, பசி மறைந்து போக நினைக்கையில் தமிழ்வாசி பிரகாஷ் வரவும், அவரும் நனைய ஆரம்பித்தார்.பின் எப்பவும் போல வழக்கமான நலம் விசாரிப்புகளில், எங்கு சாப்பிட போலாம் என்கிற அழைப்பும் இருந்தது.
                   அடுத்த சில நிமிடங்களில் பொன்மேனியில் மெயின் ரோட்டை ஒட்டி பிரியும் ஒரு சின்ன ரோட்டில் இருந்தோம்.கடை முன்பு கூட்டம்.தகர கொட்டகை, மெலிதான விளக்கு வெளிச்சம்.டாஸ்மாக் கடை போன்ற அமைப்பு.ஒருவேளை பழக்கதோஷத்தில் நம்ம கடைக்குத்தான் அழைத்து வந்துவிட்டாரோ என்று நினைக்கையில் கொத்து புரோட்டாவினை தோசைக்கல்லில் கொத்தும் சத்தம் கணீரென்று வர, அட …ஹோட்டலுக்குத்தான் வந்து இருக்கிறோம் போல என்று நினைத்தபடியே உள்ளே நுழைந்தோம்.

                செம கூட்டம். வண்டிகள் வரிசை கட்டி காத்திருக்க, டேபிள்கள் நிரம்பி வழிகின்றன.ஒவ்வொரு டேபிளிலும் கோழிகள் தந்தூரியாகவோ, கிரில்லாகவோ மாறி வாடிக்கையாளர்கள் கையிலும் வாயிலும் இருந்ததை பார்த்தபடியே எங்களுக்கான டேபிளில் அமர்ந்தோம்.
               இரவு வெகுநேரம் ஆகி இருந்ததால் நிறைய அயிட்டங்கள் மிஸ்ஸாகி இருந்தன.கோழியில் தந்தூரி, சில்லி, க்ரில் இவை மட்டுமே இருந்தன.ஆட்டுக்கறியில் சில பார்ட்ஸ்கள் தீர்ந்துவிட்டு இருந்தன.ஆட்டின் அத்தனைப் பகுதியிலும் வெரைட்டி வெரைட்டியாய் கிடைக்கிற இடம் மதுரைதான்.இங்கும் அப்படித்தான்.நேரம் ஆனதால் எல்லாம் காலியாகிவிட்டிருந்தது.
                    சரி இருப்பதை கேட்டு சாப்பிடலாம் என்று சர்வரை அழைக்க, ஓடோடி வந்து வாழை இலையை பரப்பி வைத்துவிட்டு, நீர் தெளித்துவிட்டு, மூன்று கப்புகளில் மட்டன், சிக்கன் குழம்பு, சட்னி வைத்து விட்டு, கறி தோசை, சிக்கன் தோசை இருக்கிறது.மற்றபடி தந்தூரி, கிரில் தான் என சொல்ல, கறி தோசை மட்டும் ஆர்டர் செய்து விட்டு காத்திருந்தோம்.

                காத்திருந்த நேரத்தினை ஏன் வீணாக்க வேண்டும் என்று கடையை நோட்டமிட்டதில், டேபிள்கள் அனைத்தும் ஆண்களால் நிரம்பி இருந்தது.பேம்லி ரூம் என்று தனியாக இருக்கிறது.அங்கு பெண்கள் குழந்தைகள் என நிரம்பி இருந்தனர்.மாஸ்டர் வெகு மும்முரமாய் தோசைக்கல்லோடு விளையாண்டு கொண்டிருந்தார்.கல்லில் இருந்து எழும் ஆவியின் புகையில் கறியின் மசாலா மணமும், மாவின் வேகும் மணமும் கடை எங்கும் பரவிக்கொண்டிருந்தது, கூடவே அவரின் உழைப்பின் மணமும்.

                ஒவ்வொரு டேபிளிலும் இளைஞர்களின் போராட்டத்திற்கு கிடைத்த வெற்றியாய் அந்நிய பானங்கள் இடம் பெறாது, பொவண்டோ மற்றுமே இருக்க, சிக்கன் தந்தூரி மற்றும் கிரில்க்கு இணையாய் இந்த பொவண்டேவினை பருகி கொண்டிருந்தனர் (இது என்ன டேஸ்ட்டுன்னு தெரியல.நல்ல காரம் சாரமா சாப்பிடற நேரத்தில கேஸ் நிறைந்த பானத்தினை பருகி வயிற்றை நிரப்புவது…)
               கொஞ்ச நேரத்தில் எங்களுக்கு உண்டான தோசை இலையை வந்தடைய, எங்கள் வேலையை ஆரம்பித்தோம்.சூடு நிறைந்த கறி தோசை இலையை பொசுக்க ஆரம்பிக்க, மசாலா மணத்தோடு இலவச இணைப்பாய் வாழை இலையின் சுவையும் ஒன்று சேர மணம் நம் நாசியை துளைக்க, ஆட்டோமேட்டிக்காய் கை இயங்க, தோசையில் ஒரு விள்ளலை பிய்த்து உள்ளே தள்ள, ஆஹா…என்ன ருசி…கூடவே தேங்காய் சட்னியும், மட்டன் குழம்பும் சேர்ந்து தோசையை ஊற வைக்க, எல்லாம் ஒரு புது சுவையினை கொடுக்க, எளிதாய் பிய்த்து உள்ளே தள்ளிக்கொண்டிருந்தோம்.

எலும்பில்லாத மட்டன் கறியும், மசாலாவும் தோசையில் விரவி கிடக்க, முட்டை கலந்த தோசையில் இரண்டும் ஒன்று சேர்ந்து நம் பசியை அதிகப்படுத்த அதை அவ்வப்போது தோசையால் ஆற்றுப்படுத்தி கொண்டிருந்தோம்.ஒரே தோசை தான்.நல்ல ஹெவியாய், தடித்து நல்ல மணத்துடன் இருக்க சீக்கிரம் காலியாகிப்போனது.அதே நேரத்தில் வயிறும் நிறைந்து போனது.பிரகாஷ் சிக்கன் கறி தோசையோடு போராடிக்கொண்டிருக்க, நாங்கள் அடுத்து குருமா கலக்கி ஆர்டர் செய்து முன்னேறிக்கொண்டிருந்தோம்... கலக்கியும் மிக டேஸ்டாக இருந்தது.

லேட்டாய் வந்ததினால் நிறைய அயிட்டங்கள் மிஸ் ஆகிவிட்டன.அதை சாப்பிடவேண்டும் என்பதற்காகவே அடுத்தமுறை செல்லவேண்டும் என்கிற ஆவலை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.பார்ப்போம்.

காளவாசல் டூ பழங்காநத்தம் பைபாஸ் செல்லும் வழியில் பொன்மேனி, தினமலர் அவென்யூ கீர்த்தி ஆஸ்பிடல் எதிரில் இருக்கிறது.


நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்.



இன்னும் கொஞ்சம்...

Saturday, March 25, 2017

கோவை மெஸ் - ஹோட்டல் ஜலால் ஃபேமிலி ரெஸ்டாரண்ட், மட்டன் பிரியாணி, கருங்கல், நாகர்கோவில்

               கேரளா சென்றுவிட்டு தமிழ்நாட்டுக்குள் களியக்காவிளை வழியாக உள்நுழைந்தோம்.அங்கிருந்து மார்த்தாண்டம் வழியாக நாகர்கோவில் சென்றுகொண்டிருக்கும் போது தான் குழித்துறை அருகில் தேங்காய்பட்டிணம் என்கிற ஊரில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் மீன்பிடி துறைமுகத்தினை பார்த்துவிட்டு வருகையில் மதியம் ஆகி இருக்க, அங்கேயே புதுக்கடை என்கிற இடத்தில் ஒரு ஹோட்டலில் பிரியாணி நன்றாக இருக்கும் என சொல்ல, அருகிலிருந்த உள்ளூர்க்கார நண்பர் கருங்கல் என்கிற ஊரில் பிரியாணி நன்றாக இருக்கும் அங்கே செல்லுங்கள் என வழியனுப்பி வைத்தார்.

              புதுக்கடையில் இருந்து ஒரு பத்து நிமிட பயணத்தில் கருங்கல் என்கிற ஊரை அடைந்தோம்.சின்ன ஊர்தான்.நாகர்கோவிலில் இருந்து கேரளா செல்லும் பேருந்துகள் நின்று செல்லக்கூடிய ஒரு பேருந்து நிலையம் அருகில் இந்த ஹோட்டலைக் கண்டோம்.முகப்பில் ஒரு சின்ன ஸ்வீட் ஸ்டால் போல இருக்கிறது.ஆனால் கடைக்கு உள்ளே நுழைந்தால் மிக நீண்டு பரந்து இருக்கிறது. யூனிபார்ம் போட்ட சர்வர்கள் நிறைய பேர்கள் இருக்க, ஒவ்வொரு டேபிளிலும் குடும்பம் குடும்பமாய் நிறைந்திருந்தனர்.இண்டீரியர் மிக மெலிதாய் கண்ணை கவரும் வகையில் இருக்க, ஒருபுறத்தில் பிரியாணி அண்டாக்கள் சுடச்சுட இருக்க, அதிலிருந்து ஆவிபறக்க சூடாய் பிரியாணியை தட்டுக்களில் நிரப்பி டேபிளுக்கு எடுத்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.
நாங்கள் உள்நுழைந்ததும் வரவேற்ற சர்வர் டேபிளில் அமரவைத்து ஆர்டரை கேட்க, இங்கு என்ன ஸ்பெசலோ அதை கொண்டு வாருங்கள் என சொல்ல, பிரியாணியில் சிக்கன், மட்டன் இருக்கிறது, எது வேண்டும் என கேட்க, மட்டனை சொன்னோம்.

மட்டன் பிரியாணி பின்னே வர மணம் முன்னே வந்து ஆளைத்தூக்கியது.கூடவே மட்டன் கிரேவியும் சில பல துண்டுகளுடன் வந்தது.கேரள தமிழ்நாடு கூட்டு பிரியாணிபோல் வெள்ளை நிற பாசிமதி அரிசியுடன், கொஞ்சம் பொரித்த வெங்காயம் துண்டுகள் மேலே பரவியும், ஓரிரு கலர்களுடன் பாசுமதி அரிசி மணம் மிகுந்து இருக்க, அவித்த முட்டை ஒன்றும் பிரியாணியில் ஒளிந்திருக்க, பிரியாணியின் மத்தியில் மறைந்திருந்த மட்டன் துண்டுகள் எங்கள் கைவிரல்களை எதிர்பார்த்து காத்திருக்க, மணம் நாசியை துளைக்க, நாவின் சுவை மொட்டுகள் விரிய ஆரம்பித்தன.
நாங்கள் எங்கள் வேட்டையை தொடர ஆரம்பித்தோம்.கொஞ்சம் விள்ளல் எடுத்து வாயில் போட, அப்படியே பிரியாணியின் மணம் சுவை நம்மை ஆட்கொண்டது.கைகளில் அதன் மணம் ஏற ஆரம்பித்தது.நாவின் சுவை நரம்புகள் நாட்டியம் ஆட ஆரம்பித்தது.ஐநா சபையில் ஆடிய ஐஸ்வர்யா வின் நடனம் போல் இல்லாமல் மேடை முழுக்க பரவி ஆடும் நம்ம ஊர் குத்தாட்டம் போல் ஆடத்துவங்கின.


               பஞ்சு போல் வெந்திருந்த மட்டன் துண்டுகள் இன்னும் சுவையை கூட்டி நாவின் நரம்புகளின் ஆட்டத்தினை உசுப்பேத்தியது.
கைகளில் மட்டன் சுவையின் மணமும், பிரியாணியின் மசாலா மணமும் மிகவும் ஏறி இருந்தது.பரபரவென கையும் வாயும் இயங்க, தட்டிலிருந்த பிரியாணி மளமளவென காலியாகிக் கொண்டிருந்தது.அவ்வப்போது பிரியாணியின் இலவச இணைப்பாய் வந்த மட்டன் கிரேவி, கொழுப்பு மிகுந்த கறியுடன் நன்கு சுவையாய் இருக்க, அதுவும் ஒரு சேர காலியாகிக் கொண்டிருந்தது.

கை கழுவிய பின்னரும், கைகளில் வாசம் இருக்க, சுவையான பிரியாணியை சுவைத்த திருப்தி ஏற்பட்டது.
குடும்பம் குடும்பமாய் மக்கள் உள்ளே நுழைவதும், திருப்தியாய் உண்ட பின் வெளியேறுவதும் இயல்பாய் நடந்து கொண்டிருந்தது.
ஞாயிறு ஆதலால் செம கூட்டம் வேறு.பக்கத்திலுள்ள ஊர்க்காரர்கள் சமைக்க மாட்டார்கள் போல, மலையாளம் கலந்த தமிழில் சம்சாரித்தபடியே குடும்பம் குடும்பமாய் வந்து கொண்டிருந்தனர்.
நாங்கள் திருப்தியாய் உண்டு முடித்து பில்லை செட்டில் செய்து விட்டு மனதிருப்தியுடன் வெளியேறினோம்.


நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்







இன்னும் கொஞ்சம்...