Showing posts with label மருத்துவமனை. Show all posts
Showing posts with label மருத்துவமனை. Show all posts

Tuesday, June 21, 2016

கோவைக்கு புதுசு - மல்டி லெவல் கார் பார்க்கிங் (Multi level car parking) - குப்புசாமி நாயுடு மருத்துவமனை, கோவை (GKNM hospital, coimbatore)

கோவைக்கு புதுசு               
         கடந்த ஞாயிறு அன்று அவினாசி ரோட்டில் அமைந்துள்ள குப்புசாமி நாயுடு (GKNM) மருத்துவமனைக்கு சென்றிருந்தேன்.எனது சித்தப்பா அவர்கள் உடல் நிலை சரியில்லாத காரணத்தினால் அங்கு அட்மிட் ஆயிருந்தார்.அவரை பார்த்து விட்டு வருவதற்காக சென்றிருந்தேன். அவினாசி ரோட்டில் இருந்து அந்தப்பக்கம் இருக்கிற ரோடு வரை மருத்துவமனை பரந்து விரிந்து இருக்கிறது.காரில் சென்றதால் பெட்ரோல் பங்க் எதிரில் உள்ள மருத்துவமனை பார்க்கிங்கில் நுழைய முயல, அங்கிருந்த செக்யூரிட்டி, அந்த பார்க்கிங் போங்க என்று சொல்லவும், வண்டியை மருத்துவமனைக்குள் திருப்பினேன்.ஒரு லெஃப்டும் ரைட்டும் போட்டு உள்ளே நுழைய ஒரு பணியாளர், சார்…ஒட்டுநர் மட்டும் உள்ளே போங்க ..மற்றவர்கள் இங்கேயே இறங்கிக்கொள்ளுங்கள் என்றார்.
              வண்டியில் இருந்தவர்கள் இறங்கிக்கொள்ள, நான் மட்டும் உள்ளே நுழைந்தேன்.டோக்கன் கொடுக்க ஒரு பூத் இருக்க, அதற்கு முன் வண்டியை நிறுத்த, உள்ளிருந்தவர் வண்டி எண் எல்லாம் செக் செய்து விட்டு டோக்கன் ஒன்றினை கொடுத்தார்.கூடவே A 16 ல் நிறுத்துங்க என்றார்.சரி என்றபடியே வண்டியை கிளப்பினேன்.ஒரு பெரிய ஷெட்…கார்கள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அடுக்கி வைத்தபடி இருக்க, எனது வாய் ஆ  வென ஆச்சர்யத்தில் பிளந்தது.
             
              கீழ் வரிசையில் பல கார்களும், மேல் வரிசை, அதற்கும் மேல் வரிசை என நான்கு வரிசைகள் இருக்க, அனைத்திலும் கார் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டு இருந்தன. A , B, C  என மூன்று தளங்கள்.ஓவ்வொரு தளத்திலும் ஐந்து வரிசைகள்.கார்கள் செங்குத்தாக மேல் செல்கின்றன.கிடை மட்டமாகவும் செல்கின்றன.அனைத்தும் லிஃப்ட் வசதியில் நடக்கின்றன.ஆச்சர்யப்பட்டுக் கொண்டே எனக்கான இடத்தில் வண்டியை நிறுத்தினேன்.பக்கத்தில் கார்கள் கீழிறங்குவதும் மேல் ஏறுவதுமாக இருந்தன.





                  அருகில் இருந்த பணியாளரை ஆர்வத்துடன் கேட்க, கிட்டத்தட்ட 350 கார்கள் ஒரே நேரத்தில் நிறுத்திவைக்கலாம் என்றும், எந்த வரிசையில் இருந்தாலும் 10 நிமிடங்களுக்குள் காரை வெளியே எடுத்து விடலாம் என்றும் சொல்லி ஆச்சர்யப்படுத்தினார்.
             இந்த மல்டி லெவல் கார் பார்க்கிங் நிச்சயம் கோவைக்கு புதுசு.டெல்லி, மும்பை போன்ற பெரு நகரங்களில் இந்த வசதிகள் இருக்கின்றன என்பதை கேள்விப்பட்டும், ஒரு சில திரைப்படங்களில் பார்த்தும் இருக்கிறேன்.ஆனால் முதன் முறையாக கோவையில் இந்த வசதியினை உபயோகப்படுத்தி பார்த்து இருக்கிறேன்.குறிப்பிட்ட மணி நேரம் வரைக்கும் ரூ 30, அதிக நேரம் என்றால் ரூ 60 மட்டும் வசூலிக்கின்றனர்.காரில் வரும் டிரைவர்கள் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு ஓய்வெடுக்க, ஒரு தனி அறை ஒன்றினை அமைத்திருக்கின்றனர்.
                   இந்த மல்டிலெவல் கார்பார்க்கிங் வசதியை மருத்துவ மனைக்கு வரும் நோயாளிகள் மற்றும் அவர்களது உறவினர்கள் கார்களை பாதுகாப்பாக ஒரே இடத்தில் நெருக்கடி இன்றி நிறுத்தவும், கார்கள் வெயில் மழை போன்ற இயற்கை சூழல்களால் பாதிப்படையாமல் இருக்கவும், மிகப்பெரும் இடவசதியை சுருக்கி, குறைந்த இடத்தில் நிறைய கார்களை நிறுத்தும் அமைப்பினை ஏற்படுத்திக் கொடுத்த குப்புசாமி நாயுடு மருத்துவமனை நிர்வாகத்திற்கு மிகப்பெரும் நன்றி.
இந்த மாதிரி நகரத்தில் நிறைய மல்டி லெவல் கார் பார்க்கிங் இருந்தால் ரோட்டில் நன்கு இடவசதி கிடைக்கும்.காரை கன்னாபின்னாவென்று நிறுத்திவிட்டு ஷாப்பிங் செல்ல மாட்டார்கள்.அதே போல் அதிக கார்கள் நிற்கக்கூடிய இடத்தின் தேவையும் குறையும்.
                 இதெல்லாம் முடித்து விட்டு அடுத்த விஸிட் ஆக கோவை சாய்பாபா கோவில் அருகே உள்ள கங்கா மருத்துவமனைக்கு சென்றேன்.கோவிலை வலம் வருவது போல் ஒரு முறை சுற்றி வந்தவுடன், அங்கிருந்த செக்யூரிட்டி, பக்கத்து காலி இடத்தில் எங்களது கார்பார்க்கிங் இருக்கிறது அங்கே நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள் என்றார்.அங்கே போனால் கார்கள் வெட்டவெளியில் நிற்கின்றன.ஒருவர் காரை முன்னும் பின்னும் எடுக்க முயன்று கொண்டிருந்தார்.அவர் முயற்சி முடிந்து காரை நிறுத்தியவுடன், பிறகு நான் முயன்று கொண்டிருக்க ஆரம்பித்தேன்.ஒருவழியாய் காரை நிறுத்தி விட்டு வெளியே வர, ரூ 10 ஐ தந்துவிட்டு மருத்துவமனைக்கு சென்றேன்…
             கோவையில் குப்புசாமி மருத்துவமனையில் மல்டி லெவல் ஆட்டோமேடிக் கார்பார்க்கிங் ஐ நிறுவியுள்ள நிறுவனம் SIEGER.
           
       கார் இருக்கிறவங்க சும்மா ஒரு ட்ரிப் போய்ட்டு வாங்க...மருத்துவமனைக்கு....... நோயோடு அல்ல........காரோடு.......

நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்

இன்னும் கொஞ்சம்...

Saturday, January 4, 2014

ஃபேஸ்புக் துளிகள் - 1

ஃபேஸ்புக் துளிகள்
              இன்று கொஞ்சம் அதிகாலையிலேயே எழுந்து விட்ட படியால் சும்மா இருக்க வேண்டாமே என்றெண்ணத்தில் வரும் வாரத்திற்க்கான காய்கறி தேவையைப் பூர்த்தி செய்யலாமே என்று சாய்பாபா கோவில் அருகே உள்ள காய்கறி மார்க்கெட் சென்றிருந்தேன்.உள் நுழையும் போது ஃப்ரஷ் ஆன காலைப் பொழுதைப்போலவே மிகவும் ஃப்ரஷ்  ஆக வரவேற்றன நுழைவாயிலில் இருந்த புதினா, கொத்தமல்லி கறிவேப்பிலைகள் கொத்துகள்...
                    அந்த காலைவேளையிலும் ஏகப்பட்ட கடைகளில் காய்கறிகளும், அண்ணாச்சிகளும், வீட்டில் மனைவி பிக்கல் தாங்காமல் ஒரு சேஞ்சுக்கு காய்கறி வாங்க வந்த ஒரு சில குடும்பத்தலைவர்களும், ஓய்வு பெற்ற பெரியவர்களும் தத்தம் நேரங்களை கழித்துக்கொண்டிருந்தனர் காய்கறிகளை வாங்கிக்கொண்டு.....
            ஏகப்பட்ட சந்து பொந்துகளை உள்ளடக்கி நீண்டு பரந்து விரிந்து இருந்தது மார்க்கெட்.ஒரு ஆள் மட்டுமே செல்லக்கூடிய இடைவெளியில் இருபுறமும் கடை கண்ணிகள்(கன்னிகள் என்பது சுத்தமாய் இல்லை...).
           வந்திருந்த வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்று ஒவ்வொரு கடைக்காரரும் பேரத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.பேரத்தில் முடிந்த வியாபாரம் காய்கறிகளாய் கைப்பைகளில் முடங்கியது.
           நானும் ஒவ்வொரு கடையாய் ஏறி இறங்கி ( படிக்கட்டுகள் இல்லாமலே ) எனது தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தேன் .கடைசியாய் உருளைக்கிழங்கு மட்டும் பாக்கியிருந்தது. வாங்க சென்ற கடையில் கொஞ்சம் கூடியிருந்த நால்வர் கூட்டத்தில் நானும் ஐக்கியமானேன். அக்கூட்டத்தில் ஒரு பெண்மணியும் ஒரு திருநங்கையும் அடக்கம்...அப்போது கடைக்காரருடன் உரையாடிய திருநங்கையின் பேச்சில் இரட்டை அர்த்தம் தொனிக்கவே, கடைக்காரரின் முட்டுச்சிரிப்பில் கள்ளப்பார்வையும் சேர்ந்து கொள்ள, முகம் சுளித்த பெண்மணி அடுத்த கடை நோக்கி நகர ஆரம்பித்தார்...பொது இடங்களில் பேசித்திரியும் திருநங்கைகள் சமூகத்தில் தன் மதிப்பை இழந்து கொண்டிருப்பது இந்த மாதிரி செய்கைகளில்தான்.என்ன தான் தங்களுக்கும் சம உரிமை வேண்டும் என்று சொன்னாலும் இம்மாதிரி பேசித்திரியும் ஒரு சில வர்க்கங்களால் எப்போதும் சமூகத்தில் ஒன்று பட முடியாது.

----------------------------------------------

நூறடி ரோட்டில் ஒரு பிரபல மருத்துவமனை...நண்பரின் மனைவிக்கு பெண்குழந்தை பிறந்த சேதி கேட்டு ஆஜரானேன்...
நுழைவாயிலிலேயே ஏகப்பட்ட கூட்டம்...நிறை மாதமும் குறை மாதமுமாய் ஏகப்பட்ட பெண்டிர்கள் மருத்துவரைக்காண...உள் நுழைந்ததுமே ஆஸ்பத்திரிக்குண்டான எந்த ஒரு மணமோ சுவையோ நிறமோ குணமோ (தேங்கஸ் திரி ரோசஸ்) சுத்தமாக இல்லை...ஒவ்வொரு வார்டிலும் கர்ப்பம் தாங்கிய பெண்மணிகள், நோயாளிகள் என அவர் தம் குடும்பத்தினரோடு காத்திருக்கின்றனர்.ஒவ்வொரு முகத்திலும் விதவிதமாக கவலை படிந்த சந்தோசம் தேங்கிக்கிடக்கிறது.
         வெள்ளையுடை அணிந்த தேவதைகள் போல் நர்ஸ்கள்.... மலையாளக்கரையில் வந்தவர்கள் என அப்பட்டமாக பறை சாற்றியது அவர்களின் தாராள மனதும், நடை உடை பாவனைகளும்....கண்கள் அவர்களை நோக்கி சென்றாலும் தவிர்க்க முடியாது தத்தளித்தது மனது...சிஸ்டர் என்று அழைக்க மனம் ஒப்பாது திடப்படுத்திக்கொண்டு அவர்களை கடந்து சென்றேன்....
         முதல் புளோரில் ஐசியு அறைக்கு முன்பாக கைகளை பிசைந்தபடி நின்று கொண்டிருந்த நண்பரை சந்தித்து விவரம் கேட்டபடி அலைபாய்ந்தது மனது அறுவைச்சிகிச்சை முடிந்து வெற்றிப் பெருமிதத்துடன் வெளி வந்த இளம் டாக்டரின் ஸ்டெதஸ் கோப் செய்த புண்ணியத்தினை நினைத்தபடி....தொடர்ந்து எட்டுமாதங்களாய் ஆரம்பத்தில் இருந்து சுகப்பிரசவம் என்று நம்பிக்கை அளித்த டாக்டர் தற்போது ஏதேதோ காரணங்களைச்சொல்லி சிசேரியன் செய்துவிட்டனர்....என்று சொன்ன நண்பரை சமாதானப்படுத்திவிட்டு, நான் சொன்னது, மாசம் பொறந்து விட்டது, ஆஸ்பத்திரி வாடகை, டாக்டர்கள் சம்பளம் என ஏகப்பட்ட வேலைலாம் இருக்குல்ல அதான்...தாயும் சேயும் நலமாக இருக்கிறார்கள் அல்லவா அது போதும்....சொல்லிவிட்டு திரும்பிப்பார்க்கையில் சாய்வு தளத்தில் இருந்து நிறைமாதக்கர்ப்பிணியை அவசர அவசரமாக ஸ்டெச்சரில் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தனர் ஆஸ்பத்திரி சிப்பந்திகள்.....


நேசங்களுடன்
ஜீவானந்தம்





இன்னும் கொஞ்சம்...